Quyidagi tillarda ham mavjud: বাংলা · English · Bahasa Indonesia · Bahasa Melayu · Türkçe · Русский · العربية · اردو
Ko'z tegishi haqiqat — lekin har bir ofatning nomi ko'z tegishi emas
Ko'z tegishi haqiqat — bu borada Qur'onda ham, sahih hadisda ham ochiq-oydin so'z bor. Falaq surasida Allohning O'zi hasadgo'yning yomonligidan panoh so'rashni o'rgatgan.
Hasad — qalbning holati: birovning ne'matini ko'rib, uning yo'q bo'lishini istash. Ko'z tegishi (nazar) esa uning namoyon bo'lishi — nigoh orqali o'sha zarar yetib borishi. Inson hasad qilmasdan ham, shunchaki maftun bo'lib, ko'z tegizishi mumkin; yana hasadni ichida saqlab, hech narsa demay jim turishi ham mumkin.
Shu sababli sunnatdagi davo ham ikki xil. O'z qalbingizni hasaddan toza saqlash bir narsa, boshqalarning ko'z tegishidan himoya so'rash esa boshqa narsa. Ko'pchilik faqat ikkinchisi bilan band bo'ladi.
To'satdan charchoq, tez-tez esnash, tanada og'irlik sezish, yangi narsaga erishgandan keyin darrov ofat kelishi — bular ko'z tegishining (nazar) ehtimoliy alomatlari sifatida aytiladi. Lekin «ehtimoliy» so'zi muhim. Bu alomatlarning har birining oddiy jismoniy sabablari ham bo'lishi mumkin — kamqonlik, qalqonsimon bez, uyqusizlik, tushkunlik.
Roqiyning (ruqya qiluvchi) oldiga kelgan bemorlarning katta qismining muammosi aslida davolanadigan jismoniy yoki ruhiy muammodir. Ruqya boshlashdan oldin shifokor tekshiruvini tashlab qo'yish kerak emas — aksincha, ikkalasi yonma-yon davom etadi.
Payg'ambar ko'z tegishi (nazar) uchun ruqya qilishni buyurganlar va O'zlari ham qilganlar. Eng katta himoya esa davodan oldin — chiroyli narsani ko'rganda barakat duosini qilishdir.
«Mashaalloh, Tabarakalloh» deyish rasmiyat emas. Bu ne'mat Allohdan ekanini tan olishdir, va aynan shu tan olish hasad eshigini yopib qo'yadi.
O'z ne'matlaringizni ko'rsatishda ham o'lchovni saqlash sunnatga muvofiq. Farzand suratlari, yangi uy, tijoratdagi yutuq — hammasini hamma oldiga chiqarmaslik e'tiqodsizlik emas, ehtiyotkorlikdir.
Ko'z tegishidan (nazar) gumon qilinganda ko'pchilik muayyan bir kishini ayblay boshlaydi — qo'shni, qarindosh, hamkasb. Bu dahshatli xato. Kim ko'z tegizgani g'ayb ishi, g'aybni esa faqat Alloh biladi. Gumon bilan birovni ayblash bu bo'hton, bo'htonning o'zi esa katta gunohdir.
Ikkinchi xato — «kim qilganini ayting» deb birovning oldiga borish. G'aybdan xabar berishni da'vo qilgan kishining oldiga borishning o'zi man etilgan — uning gapiga ishonish esa yanada og'irroq. Ruqya — Allohning kalomi bilan davolash, josuslik emas.